ജോൺസൻ മാഷും ചില സ്വകാര്യ ദു:ഖങ്ങളും..!

മലയാളം യുണീക്കോഡിൽ മലയാള സിനിമയുടേയും സംഗീതത്തിന്റേയും പൂർണ്ണവിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ വേണ്ടി ആരംഭിച്ച മലയാളം മൂവി & മ്യൂസിക് ഡാറ്റാബേസ് എന്ന എം3ഡിബി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാൻ വേണ്ടി സംഗീതരംഗത്തെ ഒരു പ്രഗൽഭനെത്തന്നെ തേടണമെന്ന് അണിയറയിലുള്ളവർ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.അന്ന് ജോൺസൻ മാഷുടെ പേരാണ് ഏറ്റവും ശക്തമായി പൊങ്ങിവന്നത്. പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം വലുതാണെങ്കിലും ഇത്തരമൊരു ചെറിയ ആരുമറിയാത്ത ഒരു നോൺ കൊമേഴ്സ്യൽ പ്രോജക്റ്റിനേപ്പറ്റിപ്പറയുമ്പോൾ ഇത്തരം സെലിബ്രറ്റികൾ മനസിലാക്കുമോ,ഈ സംരംഭം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാൻ കടന്നു വരുമോ എന്നുള്ള ആശങ്ക ആയിരുന്നു തുടക്കം മുതൽ തന്നെ.എന്നാൽ എം3ഡിബിയുടെ അഡ്മിൻ ടീമിലെ അംഗമായ ശ്രീചിത്രന് ജോൺസൻ മാഷിനോട് വ്യക്തിപരമായി അടൂപ്പമുണ്ട്..താൻ വിളിച്ചാൽ അദ്ദേഹം വരും എന്ന് ശ്രീ ഉറപ്പു പറഞ്ഞപ്പോഴും ആശങ്ക വിട്ടൊഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.പ്രത്യേകിച്ചും ഉദ്ഘാടനം നടക്കുന്നത് പാലക്കാട്ടുള്ള മൃണ്മയി എന്ന ഭവനത്തിൽ വച്ചാണ്.

പല രാജ്യങ്ങളിലുമായി,വളരെ വർഷങ്ങളായി ഇത്തരം ഒരു പ്രോജക്റ്റിന്റെ അണിയറയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന,ഒരിക്കൽപ്പോലും നേരിൽക്കാണാത്ത ഒരു കൂട്ടം സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഒത്ത് ചേരലിന്റെ ഊഷ്മളത ആയിരുന്നു ഒരു പക്ഷേ ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ഉദ്ഘാടനത്തിനേക്കാൾ ഞങ്ങളുടെ താല്പര്യം.അതിനാൽത്തന്നെ ഇത്തരമൊരു സ്വകാര്യ ചടങ്ങിലേക്ക് ജോൺസൻ മാഷ് വരുമോ ? വിളിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതികരണം എന്താവും എന്നതൊക്കെ ആശങ്ക വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കാരണമായിരുന്നു. അറിവു കേടിൽ നിന്നുയർന്ന രണ്ടാമതൊരു ആശങ്ക കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. സാമ്പത്തികം തന്നെ.കാരണം ഇത്തരം സെലിബ്രറ്റികളോടൊന്നും നേരിട്ട് പരിചയമൊന്നുമില്ല,വരാമെന്ന് ഏറ്റാൽ ലക്ഷങ്ങൾ വല്ലതും ചോദിക്കുമോ ? ഒന്നാമത് ഇങ്ങനെയൊരു നോൺ-മോനിട്ടറി പ്രോജക്റ്റ് ആണ് സാമ്പത്തികമില്ല എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞാൽ മനസിലാവുമോ ?

വ്യക്തിപരമായി വളരെ കൗതുകകരമായിത്തോന്നി പിന്നീട് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ. ശ്രീചിത്രൻ ജോൺസൻ മാഷിനെ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു.ഇത്തരമൊരു പ്രോജക്റ്റിനേപ്പറ്റിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ യാത്രാസൗകര്യവും തലേദിവസം താമസിക്കാനുമുള്ള സൗകര്യത്തിനപ്പുറം മറ്റ് യാതൊരു പാരിതോഷികമോ,ലക്ഷങ്ങളോ ആവശ്യമില്ല.ഉദ്ഘാടനം നിർവ്വഹിക്കാൻ താൻ വരാമെന്ന് ജോൺസൻ മാഷ് ഏറ്റു.ഒരേയൊരു ഡിമാന്റ് മാത്രമേ മുന്നോട്ട് വെച്ചുള്ളു.ദയവായി ഉച്ചയോടെ മാത്രമേ ഉദ്ഘാടനം വെയ്ക്കാവൂ.കാരണം ജോൺസൻ മാഷ് ശബ്ദം വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള എന്തോ തെറാപ്പിയിലാണ്.അതിനാൽ രാവിലെ വ്യക്തമായി ഒരു സമ്മേളനത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ മാത്രമുള്ള ശബ്ദം ഉണ്ടാവില്ല.അങ്ങനെ  സമ്മേളനത്തിന്റെ തലേദിവസങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെല്ലാം കൂടീ മൃണ്മയിയിൽ ഒത്ത് കൂടി.ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്,ആരാണ് ജോൺസൻ മാഷിനെ വിളിക്കാൻ പോവുക ? ജോൺസനെ മാഷിനെ വിളിച്ചതും,സംസാരിച്ചതും എല്ലാ കാര്യങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയതും ശ്രീ തന്നെ.പക്ഷേ ശ്രീക്ക് പോകാൻ പറ്റില്ല.ന്യുമോണിയ ബാധിച്ച് ആശുപത്രിയിൽ ചികിത്സയിലായിരുന്ന ശ്രീചിത്രനെ ആ ചടങ്ങിൽത്തന്നെ കൊണ്ട് നിർത്തിയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ കാലു പിടിച്ചാണ്.അപ്പോൾ അത്രയും ദൂരം യാത്ര ചെയ്ത് കോയമ്പത്തൂർ നിന്നും പാലക്കാട്ടേക്ക് ജോൺസൻ മാഷിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ ശ്രീയെ അയക്കുന്നത് ശരിയല്ല.ചുരുക്കത്തിൽ ഇക്കാര്യങ്ങളിലൊന്നും യാതൊരു പരിചയവുമില്ലാതിരുന്ന എനിക്ക് നറുക്ക് വീണു.പിറ്റേ ദിവസത്തെ പരിപാടികളുടെ മുമ്പായി വെബ്ബിന്റെ പണി പൂർണ്ണമായിത്തീർന്നിട്ടില്ല. ചെന്നൈയിൽ കെവിൻ  വെബ്ബ് ഡെവലപ്പ്മെന്റുമായി തലകുത്തിമറിയുന്നുണ്ട്.ഡാറ്റാ കോർഡിനേറ്റ് ചെയ്യണം.സ്വതവേയുണ്ടായിരുന്ന ടെൻഷൻ ഡബിളായി..

സർ ഞാൻ എം3ഡിബിയിലെ..
ആരാടാ നീയ്..?
എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ വരാമെന്നിരുന്ന് ഏറ്റിരുന്ന ആളെവിടെ ?.നിങ്ങൾക്കൊന്നും ഒരു ഉത്തരവാദിത്തമില്ലേ ?
മുൻപ് നിശ്ചയിച്ചതിൽ നിന്നും മാറി ഒരു അപരിചിതനെക്കണ്ടാൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ അവുമോ പ്രതികരിക്കുക എന്നൊക്കെ വെറുതേ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി ടെൻഷനുമടിച്ച് ഒരു വെളുത്ത ഉടുപ്പുമിട്ട് (എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്ന ചുവപ്പ് ഉടുപ്പ് ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു - മുൻശുണ്ഠിക്കാരനാവണം മാഷ് എന്ന് ഞാനങ്ങ് കരുതി ) ഞാൻ കോയമ്പത്തൂരേക്ക് യാത്രയായി.കൂടെ പരുത്തിവീരൻ എന്ന് ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന ഗണേഷുമുണ്ട്.യാത്രയിൽ എന്റെ ടെൻഷൻ കുറക്കാൻ ഗണേഷ് അവന്റെ സിനിമാനുഭവങ്ങൾ,സെലിബ്രറ്റിക്കഥകൾ ഒക്കെ തട്ടിവിടുന്നുണ്ട്.കോയമ്പത്തൂരെത്തി അറൈവൽ ലോഞ്ചിലെ വീയൈപ്പി എൻട്രൻസിലേക്ക്  രണ്ട് ടീക്കറ്റുമെടുത്ത് കയറിയിരുന്നു. ചെന്നൈ ഫ്ലൈറ്റിലെ യാത്രക്കാർ ഒരോരുത്തരായി പുറത്തെത്തിത്തുടങ്ങി.ഏറ്റവുമൊടുവിൽ ഒരു കുറിയ മനുഷ്യൻ,ഗിറ്റാർ പിറകിൽ കോളേജ് പിള്ളാരെപ്പോലെ തൂക്കിയിട്ടു കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ട്.ടെൻഷന്റെ ഗ്രാഫ് ബെൽ കർവ് പോലെ  ഉയർന്നു തുടങ്ങി...ചാടി വീഴട്ടെ പരുത്തീ..? ഉം..

സർ ഞാൻ കിരൺ, എം3ഡിബിയിലെ,ചിത്രൻ പറഞ്ഞ..
ആഹ്..യെസ്..എപ്പോഴാ മോനേ ചടങ്ങ് ?
നാളെ ഉച്ചയോടെയാണ്...

കോയമ്പത്തൂരു നിന്നും പാലക്കാട്ടേക്കുള്ള അടുത്ത രണ്ടു മണിക്കൂർ യാത്ര,ഒരു പക്ഷേ ഒരു സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമായി ആരോടൂം പറയാതിരുന്നു ഇതു വരെ.സംഗീത ലോകത്ത് നിന്ന് അന്യനായി മാറി നിന്ന സമയത്തെപ്പറ്റി,ദിവസങ്ങളോളം ഒരു മുറിക്കക്കത്ത് കതകടച്ചിരുന്ന് ലോകത്തെ കാണുന്നില്ലെന്ന തീരുമാനത്തെപ്പറ്റി, ഇൻഡസ്ട്രിയോട് ബന്ധപ്പെട്ട സ്വകാര്യ ദു:ഖങ്ങളേപ്പറ്റി ഒക്കെ അദ്ദേഹം വാചാലനായി.അതൊന്നും ഇവിടെ എഴുതിവച്ച് രംഗപടം കൊഴുപ്പിക്കുന്നില്ല.പക്ഷേ സെലിബ്രറ്റികൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭാഷയോ മതമോ ഒരു പക്ഷേ മീഡിയ എഴുതുന്നത് പോലെയോ ഞാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നത് പോലെയോ അല്ലെന്ന് മനസിലാക്കാൻ തോന്നുന്ന തരത്തിൽ ഉള്ള പറച്ചിൽ..ഇടക്ക് ഏതെങ്കിലും ഒരു തട്ടുകടയിൽ നിർത്തി ചായ കുടിക്കണമെന്നായി ആവശ്യം.ഞങ്ങൾ ഒരു പാതയോരത്തെ ഒരു തട്ടുകട നോക്കി നിർത്തി, ചായ കുടിച്ചു, ഡിസ്കോ ഡാൻസിന്റെ പരുവത്തിൽ ആ തട്ടുകടയിൽ നിന്നു കേട്ട അയ്യപ്പൻ പാട്ട് കേട്ട് ജോൺസൻ മാഷ് തമാശ രീതിയിൽ ഏന്തോ ഒരു നാടൻ തെറിപറഞ്ഞു :) കൗതുകം തോന്നി,ഒരു അപരിചിതനോട് ഇത്രയധികം മനസ്സു തുറക്കാൻ മാഷ് തയ്യാറായല്ലോ ? ഒരു സോപ്പ് മണക്കുമ്പോൾ,ചില ചിത്രങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ഓർമ്മയുടെ ചില മുഹൂർത്തങ്ങളിലേക്ക് നമ്മൾ എത്തിച്ചേരുന്നത്  പോലെ  ചില പാട്ടുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ നാട്ടിലെ കുളക്കടവിലോ,പത്തായപ്പുരയിടെ പിറകിലോ,വയൽപ്പാടത്തിലേക്കോ ഒക്കെയുള്ള നാടൻഗ്രാമമുഹൂർത്തങ്ങളിലേക്ക് ഏത് മലയാളിയേയും എടുത്തെറിയുന്ന,നൊടിയിടയിൽ ഗ്രാമീണനാക്കുന്ന ജോൺസൻ മാഷ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിലെ അദ്ഭുതമുള്ളു എന്ന് മനസിലായി.

പാലക്കാട് അടുത്ത് ഹോട്ടൽ എത്താറായപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ സംഘാടകൻ ചെറ്റ തലപൊക്കി.ജോൺസൻ മാഷ് നന്നായി മദ്യപിക്കുമെന്ന് എവിടൊക്കെയോ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.അതിനാൽ അത്തരമൊരു സെറ്റപ്പ് ഒക്കെ റൂമിലും ഹോട്ടലിലുമൊക്കെയായി വേണോ ? പക്ഷേ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ചോദിക്കും ?
ഞാൻ വെറുതേ ഒരു നമ്പരിട്ടു,
മാഷേ വല്ലതും കഴിക്കണോ ? (മറ്റവനെ ഒളിപ്പിച്ച് കടത്താൻ നോക്കി)
വേണം..രണ്ട് ദോശയോ അല്ലെങ്കിൽ ചപ്പാത്തിയോ മറ്റോ മതി..
(ഏറ്റില്ല ) അല്ല മാഷേ,വേറെ എന്തെങ്കിലും ?
വേണ്ട,അതിനുള്ള ചമ്മന്തിയോ മറ്റോ മതിയാവും..രാവിലെയും ദോശയോ മറ്റോ മതി.

ഭയഭക്തിബഹുമാനത്തോടെ ഒരു താരത്തെ നോക്കിക്കണ്ട ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ഒരോ ആശങ്കകളേയും ഇങ്ങനെ മാറ്റിയെടുത്തു കൊണ്ട് ജോൺസൺ മാഷ് പിറ്റേദിവസം വന്നു,എം3ഡിബി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു.സംസാരിച്ചു,ശബ്ദം വയ്യാതിരുന്നിട്ടും ഉമേച്ചി ഓർത്തിരുന്നത് പോലെ "എം ആർ രാധയുടെ" ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹം ദേവാങ്കണങ്ങൾ പാടി.കുഞ്ഞൻ റേഡിയോ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തപ്പോൾ കേൾക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനായ വിജേഷ് ഗോപാൽ പാടിയ "ദേവാങ്കണങ്ങൾ കയ്യൊഴിഞ്ഞ താരകം" സന്തോഷപൂർവ്വം നാക്കു കടിച്ച്,അമ്പടാ എന്ന് വിളിച്ച്..ഒരു നാട്ടുമ്പുറത്ത് കാരനേപ്പോലെ അദ്ദേഹം തിരിച്ചു പോയി..! 

സ്വർണ്ണക്കട ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാൻ കൊണ്ടുവന്ന ഒരു സെലിബ്രറ്റിയേപ്പോലെ ആവരുത്,ഈ സൈറ്റിന്റെയും ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശലക്ഷ്യങ്ങളേപ്പറ്റിയുമൊക്കെ കഴിവതും മനസിലാക്കിക്കൊടുക്കാൻ കഴിയണം.തലേ ദിവസത്തെ യാത്രയിൽ അതൊക്കെ വിശദമാക്കിയപ്പോൾ ഇത്തരമൊരു പ്രോജക്റ്റിൽ തനിക്കുള്ള താല്പര്യത്തേപ്പറ്റി മാഷ് വാചാലനായി.മലയാള സിനിമാ സംഗീതശാഖയിലെ കലാകാരന്മാർക്ക് വേണ്ടീ ഉത്തരേന്ത്യൻ സംഘടനായ ഐപിആർ എസ്സിൽ നടത്തിയ വാക്കു തർക്കങ്ങളുമൊക്കെ പങ്കു വെച്ചു. പിറ്റേന്ന് സൈറ്റ് വിശദമായി നോക്കി മനസിലാക്കിയിട്ട് അദ്ദേഹം ചിത്രനെ വിളിച്ചു.നന്നായിട്ടുണ്ട്.രക്ഷാധികാരിയായോ ഈ പ്രോജക്റ്റിനെ സഹായിക്കാൻ പറ്റുന്ന തരത്തിൽ  വേണെമെങ്കിലും എന്ത് സഹായം വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോളുക എന്ന് പറഞ്ഞു.സഹായത്തിനു വിളിക്കാൻ സമയമായിട്ടില്ല എന്ന് കരുതിയിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോൾ ആരോടാണ് ഞങ്ങൾ സഹായം അഭ്യർത്ഥിക്കുക ?.

കടം ബാക്കിവച്ച് ആൾ ഒറ്റപ്പോക്ക് അങ്ങോട്ടങ്ങ് പോയി..!

Article Tags: 
Contributors: 

എഡിറ്റിങ് ചരിത്രം

3 edits by
Updated date എഡിറ്റർ ചെയ്തതു്
21 Dec 2011 - 01:18 m3db Added new reference link.
19 Aug 2011 - 16:42 admin image space
19 Aug 2011 - 13:24 Kiranz കുറിപ്പ് ചേർത്തു

പിന്മൊഴികൾ

ഒരു സോപ്പ് മണക്കുമ്പോൾ,ചില ചിത്രങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ഓർമ്മയുടെ ചില മുഹൂർത്തങ്ങളിലേക്ക് നമ്മൾ എത്തിച്ചേരുന്നത്  പോലെ  ചില പാട്ടുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ നാട്ടിലെ കുളക്കടവിലോ,പത്തായപ്പുരയിടെ പിറകിലോ,വയൽപ്പാടത്തിലേക്കോ ഒക്കെയുള്ള നാടൻഗ്രാമമുഹൂർത്തങ്ങളിലേക്ക് ഏത് മലയാളിയേയും എടുത്തെറിയുന്ന,നൊടിയിടയിൽ ഗ്രാമീണനാക്കുന്ന ജോൺസൻ മാഷ് ..

ആ സംഗീതത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരുന്ന ലാളിത്യത്തെപറ്റി ഇതിലും നന്നായി എങ്ങനെ വിവരിക്കാനാവും.

ആദരാഞ്ജലികൾ. 

അടുത്തുകാണണമെന്നാഗ്രഹിച്ച ഒരുപാട് പ്രതിഭകളില്‍ ഒരാളായിരുന്നു ജോണ്‍സണ്‍ മാസ്റ്റര്‍. ഞാന്‍ കൂടി അംഗമായ m3db സൈറ്റിന്റെ ഉദ്ഘാടനത്തിനു നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോള്‍, പാട്ട് കേട്ടപ്പോള്‍ വലിയ സന്തോഷവുമായി. സ്വതവേയുള്ള അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് പരിചയപ്പെടാനുള്ള  വിമുഖത കാരണം അകലെ നിന്നു വീക്ഷിച്ചു. ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ നമ്മുടെ പരിപാടികളില്‍ വെച്ചു തന്നെ വീണ്ടും കാണാം പരിചയപ്പെടാം എന്നൊക്കെ കരുതി.

ഇനിയൊരവസരം തരില്ലെന്ന പോലെ മാസ്റ്ററും... :(

നന്ദി സാൽജോ..

ഇത് എഴുതാതെ അങ്ങ് മസിലുപിടിച്ചിരിക്കാമെന്ന് കരുതിയതാണ്..പക്ഷേ ഇത്തരമൊരു സ്വകാര്യ പൊങ്ങച്ചം മറച്ചുവെക്കാനും മാത്രം മഹാനും നീതിമാനുമൊന്നുമല്ലല്ലോ നമ്മളെന്ന് കരുതിയപ്പോൾ അങ്ങ് എഴുതി.

നന്ദാ..ഇതേ വികാരം തന്നെ എനിക്കിപ്പോൾ ഇ-മെയിലിൽ ഒരാൾ എഴുതിയറിയിച്ചു..നിങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ഒരേ തരത്തിൽ വന്ന റെസ്പോൺസ് കണ്ട് വണ്ടറടിച്ചു പോയി..
" കിരൺ,
ഓരോ വാർത്തയും വായിക്കുമ്പോൾ കണ്ണു നിറയുകയും സങ്കടം കനക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ്.അന്നു എംത്രീഡിബിയുടെ ഉദ്ഘാടന ദിവസം കിരണിനു ഞാൻ ഫോൺ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു അതിമോഹം മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു; പറ്റിയാൽ ഒരു ഹലോ മാഷിനോടും പറയണം. പക്ഷെ ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ കിരൺ തിരക്കിലായിരുന്നു.അതുകൊണ്ട് ആ മോഹം ഉള്ളിലൊതുക്കി. പിന്നെ ആശ്വസിച്ചു. മാഷിപ്പോ നമ്മടെ ആളായല്ലൊ .എനി എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പരിചയപ്പെടാം എന്ന്.മരണം എന്ന കോമാളിയേക്കുറിച്ചു പക്ഷെ ഞാൻ ഓർത്തതേയില്ല."

2004ൽ ഈ വെബ്ബിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയിടാൻ മുന്നിട്ടിറങ്ങി. തുടർന്ന് ഒരു പറ്റം നിസ്വാർത്ഥരായ സുഹൃത്തുക്കളുടെ പ്രകാശവലയത്തിലകപ്പെട്ടതോടെ ജീവിതം സംഭവബഹുലവും മനസ്സ് യൗവ്വനതീക്ഷ്ണവുമായി :) . ഈണം എന്ന ഒരു സംരംഭം കൂടി തുടങ്ങി. 

 

ഒന്നും പറയാനാവുന്നില്ല.അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാട്ടുകളിലൂടെ ആദ്ദേഹം ജീവിക്കുന്നു.ആദരാഞ്ജലികൾ

അദ്ദേഹത്തെ നേരിൽ കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ഒരു അവസരം നഷ്ടമാക്കിയതിന്റെ സങ്കടത്തിൽ ആണ് ഞാൻ. മൃണ്മയിയിൽ എത്തുന്നതിൽ എന്നെ ഏറ്റവും പിന്തിരിപ്പിച്ച ഘടകം അപകർഷതാബോധം തന്നെ. പാട്ടുമായി എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുള്ളവരാണ് മറ്റെല്ലാവരും ഞാൻ അതിന്റെ ഒരു ചുക്കും ചുണ്ണാമ്പും അറിയാത്തവനും. പിന്നെ ആകെ പരിചയമുള്ളത് കിരണിനെ മാത്രം, തീർച്ചയായും ഞാൻ ഒരധികപ്പറ്റാവും. ഇപ്പോൾ അതിൽ വലിയ നഷ്ടബോധം തോന്നുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് എന്റെ ആദരാഞ്ജലികൾ.

ജോണ്‍സണ്‍ മാസ്റ്റര്‍ മരിക്കുന്ന സമയം മൂന്നാറില്‍ ഒരു ശാസ്ത്രകോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ പങ്കെടുക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. വാര്‍ത്ത അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്കു അവിടെന്ന് ഓടി മുറിയില്‍ പോയി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. താങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു ആ നഷ്ടം. ജോണ്‍സണ്‍ മാഷേ നിങ്ങള്‍ക്ക് പക്ഷേ മരണമില്ല... വിടില്ല നിങ്ങളെ ഞങ്ങള്‍.